Wat is er mis - VROUWEN

gepubliceerd 24-08-2009 12:36, Laatste wijziging: 13-02-2014 13:12
Vrouwen op straat in Dhaka. Foto Ahron de Leeuw. Dit beeld heeft geen directe relatie met het hier beschreven onderzoek.85% van de 47 miljoen kledingarbeiders wereldwijd is vrouw. Zij hebben het erg zwaar in de kledingindustrie. Ze moeten hard en lang werken, en daarnaast ook nog voor het huishouden en de kinderen zorgen. Bovendien krijgen vrouwen meestal minder kans op scholing, en verdienen ze minder voor hetzelfde werk. Dit alles wordt bevestigd in de onderzoeken.

Loon
Volgens de arbeidswet in Bangladesh moet het loon worden bepaald door de aard van het werk en wordt er duidelijk gesteld dat geen onderscheid mag worden gemaakt op basis van geslacht.
Maar uit het onderzoek in Bangladesh blijkt dat meer dan 50% van de vrouwelijke arbeiders minder betaald krijgt dan hun mannelijke collega’s voor hetzelfde werk.

Overwerk
70% van de vrouwen werkt meer dan 70 uur per week (klik hier voor meer cijfers over (vrouwelijk) overwerk). Veel van de vrouwen komen niet voor tien uur ’s avonds thuis. Dan begint hun tweede werkdag: huishouden en kinderen. Vrouwen zijn kwetsbaarder voor overwerk dan mannen. Meer dan 80% gaf aan onvrijwillig overwerk te accepteren, tegen 64% van de mannen. Meer dan 80% van de vrouwen krijgt dagelijks een (moeilijk haalbaar) productiedoel, tegen weer 64% van de mannen.
Terwijl de arbeidswet verbiedt dat vrouwen tegen hun wil tussen tien uur ’s avonds en zes uur ‘ochtends werken, is het heel normaal dat vrouwen ook nachtdiensten draaien:
Waarom niet? We doen het werk, en dus moeten we ook in de nachtploeg.

Huwelijk en zwangerschap
Veel vrouwen in het onderzoek verzwijgen dat ze getrouwd zijn. Dit komt doordat het fabrieksmanagement het liefst alleenstaande vrouwen aanneemt. Ongetrouwde vrouwen horen niet zwanger te worden, hoeven niet naar huis om voor de kinderen te zorgen en vragen volgens de eigenaren minder vaak vrij. Vrouwen verbergen daarom hun gehuwde status, en trouwen wordt tijdens personeelswerving ontmoedigd. De kledingfabrieken hebben door de jaren heen de getrouwde vrouwelijke arbeiders letterlijk ‘weggecijferd’:
Vrouwelijke arbeiders proberen te verbergen dat ze een man hebben. Ze hebben zelfs kinderen, maar komen in de fabriek als ongetrouwd. Dan maken ze ook meer kans op promotie.
In de cijfers is het aantal getrouwde vrouwen dat werkt in deze kledingfabrieken dan ook opvallend veel lager dan verwacht zou worden.

Veel vrouwen krijgen niets betaald gedurende zwangerschapsverlof. 45% krijgt iets: een gedeeltelijk salaris of uitkering. Daarnaast weten ze niet zeker of ze hun baan weer terug krijgen als ze weer aan het werk kunnen. De meerderheid van de vrouwen is niet op de hoogte van hun rechten op dit gebied (4 maanden betaald zwangerschapsverlof), en hebben geen kans hierover te onderhandelen. 37% van de arbeiders kent een voorbeeld van ontslag door zwangerschap.

Dit zeggen de arbeiders:
“Zwangerschap is ongewenst in een kledingfabriek. Een zwangere vrouw is geen arbeider meer.
We verbergen dat we getrouwd zijn als we solliciteren. Maar dan kunnen we natuurlijk ook geen zwangerschapsverlof of bijdrage vragen.
De ouderen zeggen dat ze gescheiden zijn of verlaten door hun man.

Seksuele intimidatie
Vrouwen zijn veel kwetsbaarder dan mannen. Verbale intimidatie is heel gewoon in de fabrieken. 80% van de arbeiders geeft aan dat opzichters zich misdragen. De meeste arbeiders brengen meer dan 12 uur per dag door in de fabriek, wat spanning, stress en angst met zich meebrengt. Een arbeidster zegt:
We zijn altijd bang, we worden altijd in de gaten gehouden.
Ze hebben het gevoel dat ze moeten instemmen met hun meerderen, omdat ze anders bang zijn hun baan te verliezen of gestraft te worden. Een naaister uit een fabriek die produceert voor M&S; zegt:
De eigenaren hebben graag vrouwelijke arbeiders, omdat die niet staken. En ze kunnen makkelijk onderdrukt worden.
In de Bengaalse maatschappij zijn vrouwen kwetsbaar, en worden ze gezien als degenen die makkelijker overgehaald kunnen worden en weinig weerstand bieden. Daarnaast staan ze bekend als meer volhardend en toleranter in vergelijking met mannen, ook een pluspunt volgens de werkgevers.

Vrouwelijkheid en schoonheid is een probleem voor veel arbeiders. Knappe vrouwen worden slachtoffer van seksuele intimidatie door hun meerderen. In het onderzoek wordt melding gemaakt van pesten, ongewenste aanrakingen en seksuele toespelingen. De opzichters willen bijvoorbeeld dat arbeidsters tijdens hun pauze meegaan naar het park. Doen ze dat niet, dan kan het hen hun baan kosten. Soms moeten aantrekkelijke meiden blijven doorwerken terwijl de rest weg mag gaan. Een arbeidster zegt:
We zijn niet vrij. We zijn in de greep van het management. We hebben geen mogelijkheid om te protesteren. Seksueel misbruik komt voor, en iedereen weet het. Maar niemand wil het naar buiten brengen.