Lidl

gepubliceerd 09-06-2014 21:20, Laatste wijziging: 28-08-2014 14:48
Merken: Lidl
Lidl

Lidl logo

Stuur je e-mail naar contact@lidl.nl

Of tweet je merk

@lidl volgens #checkjemerk erkennen jullie noodzaak leefbaar loon maar doen jullie hier weinig aan. Hoe zit dat? bit.ly/1AXg8Um

Ons oordeel over Lidl: 

Rood: kan beter, bedrijven die de noodzaak van een leefbaar loon onderkennen, maar er nauwelijks iets voor doen.
Lees het hele bedrijfsprofiel in ons rapport 'Loon naar werken?'

Lidl

Merken: Lidl

Standpunt van Lidl over een leefbaar loon

De doelstelling een ‘leefbaar loon’ te betalen, wordt duidelijk in onze gedragscode vermeld, die een vast onderdeel vormt van al onze overeenkomsten met zakelijke partners.”

In overeenstemming met zijn participatie binnen het Fair Wage Network van de IAO (de Internationale Arbeidsorganisatie), benadrukt BSCI het belang van het opnemen van kwalitatieve aspecten, zoals de wijze van betaling, tijdige en formele betaling van de lonen, het in rekening brengen van vaardigheden en opleiding van arbeiders in het niveau van de lonen en gelijke behandeling van fulltime-, parttime- en stukloonarbeiders. Het is daarom belangrijk om zowel de kwantitatieve als de kwalitatieve aspecten van de lonen aan te pakken. Enkel focussen op het kwantitatieve niveau van het loon dat arbeiders verdienen, is niet genoeg.”

Wat wij vinden

Dit klinkt allemaal heel bekend in de oren als je de verklaringen van vele andere BSCI-leden in dit rapport hebt gelezen. Net als een aantal van deze bedrijven heeft Lidl meestal gewoon de antwoorden van BSCI herhaald. Extra informatie verstrekt door het bedrijf brengt echter interessant projectwerk aan het licht in Bangladesh, bovenop de business as usual BSCI-naleving.

Benchmarks voor leefbare lonen?

Nee.

Empowerment van arbeiders

Lidl zegt: “Wij verwachten van alle leveranciersfabrieken dat ze de kernverdragen van IAO naleven. Voor risicolanden in het algemeen maken vrijheid van vereniging en collectieve onderhandelingen deel uit van alle audits die uitgevoerd worden onder de regeling van het BSCI-auditproces.” In aanvulling daarop vermeldt Lidl ook een Supplier Qualification Programme (SQP) dat in Bangladesh in samenwerking met GIZ (Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit) wordt uitgevoerd: “SQP, dat in de huidige fase acht fabrieken met meer dan 26.000 arbeiders omvat, heeft een module over vrijheid van vereniging en collectieve onderhandelingen, en communiceert deze rechten en de voordelen van georganiseerde arbeidskrachten duidelijk aan het management en de arbeiders van de deelnemende leveranciersfabrieken... De dialoogaanpak die we als basis voor onze trainingen gebruiken, werd samen met vakbonden en NGO’s ontwikkeld gedurende de Round Tables Codes of Conduct.”

Betrokkenheid en praktijken

Als onderdeel van hetzelfde project in Bangladesh heeft Lidl gewerkt aan de verbetering van de lonen aan de hand van twee methodes. Ten eerste door ervoor te zorgen dat overuren correct betaald worden en dat de arbeiders correct geclassificeerd worden voor het werk dat ze doen. Ten tweede, zegt het bedrijf: “(...) In Bangladesh hebben we GIZ gevraagd om de betaling te organiseren van rechtstreekse bonussen om arbeiders in een van onze leveranciersbedrijven erkenning te geven voor de kwaliteit van hun werk. Wij implementeren deze proefmaatregel om te bepalen of zo’n systeem in de bestaande structuren kan worden opgenomen, en om te bepalen of andere textielinkopers aangemoedigd kunnen worden om soortgelijke maatregelen te nemen.”

Deze bonus bedraagt ’meer dan een maand loon die contant uitbetaald wordt bovenop het normale maandloon dat door de fabriek uitbetaald wordt” en heeft sinds oktober 2011 twee keer per jaar plaatsgevonden.

Samenwerking

Lidl is lid van het BSCI–business-initiatief, en heeft met het Duitse federale agentschap GIZ samengewerkt voor het proefproject in Bangladesh.

Strategie

Lidl verstrekte geen informatie over een interne strategie voor het verbeteren van de omstandigheden van arbeiders in de toeleveringsketen buiten zijn proefproject in Bangladesh. Hoewel dit project sinds 2011 bestaat, gaf Lidl geen aanwijzingen dat het van plan is om dit project naar andere delen van de toeleveringsketen uit te breiden.

Productieoverzicht

Aantal leveranciers: Lidl heeft hier geen informatie over verstrekt.

Voornaamste productielanden: Lidl heeft hier geen informatie over verstrekt.

Lidl publiceert geen volledige, openbare lijst met namen en adressen van leveranciersfabrieken.

Onze opmerkingen

Het werk van Lidl in Bangladesh is interessant en zijn inzet voor de uitbetaling van een aanzienlijke halfjaarlijkse bonus aan de arbeiders stemt hoopvol. Het project roept echter een hoop vragen op. Is deze bonus een test om te zien of dit systeem werkt? Is het bonussysteem iets dat Lidl hoopt uit te breiden als een van zijn supply-chain-praktijken? Hoe wordt het bonusbedrag berekend? Zonder betrokkenheid of meer informatie over wat dit idee betekent voor het bedrijf, is het moeilijk te beoordelen of dit potentieel heeft om verandering teweeg te brengen voor Lidl-arbeiders. We hopen hier meer over te horen.

Lidl steunt herhaaldelijk op zijn lidmaatschap bij BSCI om te antwoorden op belangrijke vragen met betrekking tot zijn due diligence inzake mensenrechten. Hoewel de projecten waarvan Lidl in dit onderzoek melding maakte enige waarde hebben, heeft het bedrijf weinig informatie verstrekt over de bedrijfsstrategie inzake het in acht nemen van de mensenrechten binnen de toeleveringsketen. Onze mening overde BSCI-focus om “zowel de kwalitatieve als de kwantitatieve aspecten” van loonbetaling aan te pakken, is dat deze de plank misslaat. Het is inderdaad belangrijk om arbeiders op tijd te betalen en de lonen aan te passen aan de scholing van de arbeiders, maar het grootste probleem voor de meeste fabrieksarbeiders is dat ze het zich niet kunnen veroorloven om schoenen voor hun kinderen te kopen. De herhaalde protesten die wereldwijd in kledingproducerende landen plaatsvinden, vragen om een aanzienlijke kwantitatieve loonsverhoging. De focus op andere aspecten van loonbetaling mag geen afleiding vormen van het grote en dringende armoedeprobleem. Als leveranciers een lijst met twaalf maatregelen krijgen waarvan er één “Betaal meer” luidt, dan zullen ze eerst de andere elf dingen doen.

Met een omzet van meer dan 18 miljard euro in 2012, moet deze retailgigant zijn verantwoordelijkheid voor de wereldwijde toeleveringsketen nemen, en investeringen doen die garanderen dat de rechten van alle arbeiders binnen die keten worden gerespecteerd.