Made in Laos

gepubliceerd 28-01-2015 15:05, Laatste wijziging: 28-01-2015 15:27
De kledingindustrie in Laos is klein en weinig winstgevend. Kleding maakt maar 4% uit van de export van het land met een waarde van 200 miljoen euro. Het land telt zo'n 100 kledingfabrieken die zich vooral in en rond de hoofdstad Vientiane bevinden. Deze bedrijven bieden werk aan ongeveer 25.000-30.000 mensen. De kledingindustrie zou kunnen groeien naar een industrie met twee keer zo veel arbeidsplaatsen. Maar vanwege het lage minimumloon van 70 euro per maand vertrekken veel Laotianen naar buurland Thailand waar het minimumloon vier keer zo hoog is. Omdat Laos niet aan zee ligt wordt de meeste kleding naar havens in Thailand en Vietnam gestuurd. Hierdoor betalen kledingfabrieken extra kosten aan vervoer. Omdat het land geen eigen katoenproductie heeft wordt dit geïmporteerd uit deze landen.
Made in Laos

T-shirtverkoop op een markt in Laos - Foto: Shankar S. via cc. Flickr

De Democratische Volksrepubliek Laos is een land in Azië. Laos wordt helemaal omsloten door andere landen: Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand. Het land is erg bergachtig waardoor de meeste mensen op de vlaktes rond de rivier de Mekong wonen. Net als de meeste landen in de regio heeft Laos een turbulente geschiedenis. Het land, dat lang als koninkrijk werd geregeerd, werd in de negentiende eeuw veroverd door de Fransen. Pas in 1954 werd het land weer onafhankelijk. Na een militaire staatsgreep begon in 1960 de Tweede Indochinese Oorlog. Na afloop van de oorlog die beter bekend staat als de Vietnamoorlog grepen communisten de macht en riepen de Democratische Volksrepubliek Laos uit. Vanaf begin jaren 1990 werd de bestaande planeconomie hervormd, maar Laos is nog steeds een van de armste en minst ontwikkelde landen van de wereld. Een derde van de inwoners leeft onder de armoedegrens en 80% van de inwoners werkt in de zelfvoorzienende landbouw, vooral van rijst. Naast het beetje kledingindustrie bestaat de export uit metalen en stroom, opgewekt in waterkrachtcentrales.

Feiten Laos

Laos ligt op 8750 kilometer van Nederland
Oppervlakte
236.800 km² (6 keer zo groot als Nederland)
Hoofdstad
Vientiane
Bevolkingsaantal
(2014): 6,9 miljoen inwoners
Arbeidsplaatsen kledingindustrie
(2013): 25.000 – 30.000
Percentage kleding in totale export:
4%
Exportwaarde kleding
(2014): ongeveer € 200 miljoen
Percentage kledingproductie wereldmarkt
(2008):minder dan 1%
Minimumloon
(2014): € 70 per maand (630.000 LAK)
Leefbaar loon
(2013): Er bestaat geen officiële berekening voor een leefbaar loon door Asia Floor Wage

Kledingindustrie

De kledingindustrie in Laos is klein en weinig winstgevend. Kleding maakt maar 4% uit van de export van het land met een waarde van 200 miljoen euro. Het land telt zo'n 100 kledingfabrieken die zich vooral in en rond de hoofdstad Vientiane bevinden. Deze bedrijven bieden werk aan ongeveer 25.000-30.000 mensen. De kledingindustrie zou kunnen groeien naar een industrie met twee keer zo veel arbeidsplaatsen. Maar vanwege het lage minimumloon van 70 euro per maand vertrekken veel Laotianen naar buurland Thailand waar het minimumloon vier keer zo hoog is. Omdat Laos niet aan zee ligt wordt de meeste kleding naar havens in Thailand en Vietnam gestuurd. Hierdoor betalen kledingfabrieken extra kosten aan vervoer, ook vanwege de slechte infrastructuur. Omdat het land geen eigen katoenproductie heeft wordt dit geïmporteerd uit deze landen.

Vakbondsvrijheid

Het recht om vakbonden te beginnen en lid te worden van een vakbond is wettelijk slecht geregeld in Laos. De taken en rechten van vakbonden zijn niet of onduidelijk vastgelegd. Hierdoor wordt er nauwelijks onderhandeld tussen vakbonden en werkgevers om afspraken te maken en CAO's af te sluiten. Mede hierdoor zijn maar weinig kledingarbeiders lid van een vakbond in Laos.

Arbeidsomstandigheden

“Ik zou zeggen dat de fabriek waar ik werk een op een gevangenis lijkt. Behalve werken mogen we niks anders. We mogen geen pauze nemen voordat het overwerk begint, zelfs als we wat moeten eten. Soms hebben we zo'n honger dat we koekjes in onze zak stoppen om te eten tijdens het werk. Maar als ze zien dat we dat doen krijgen we een boete. Je kunt het zien, we zien er uit als ondervoedde mensen” - kledingarbeider in Laos.

Kledingarbeiders in Laos wonen vaak in woonruimte die door de fabriek wordt geregeld. De huur wordt dan vaak afgetrokken van het salaris. Deze woonvertrekken bieden vaak plaats aan 2-20 mensen per kamer waarbij de faciliteiten (keuken, wasruimte) ontoereikend is. Meestal hebben de fabrieken ook geen regeling getroffen op het gebied van eten. Ondervoeding is een probleem onder de kledingarbeiders omdat ze te weinig verdienen om genoeg en gezond eten te kopen en ze te weinig pauze krijgen om uberhaupt te kunnen eten.