Made in Thailand

gepubliceerd 28-01-2015 14:50, Laatste wijziging: 28-01-2015 15:24
Thailand heeft de op een na grootste economie van Zuidoost-Azië, en veel buitenlandse investeringen. Met zo’n 850.000 kledingarbeiders, 60.000 textielarbeiders en nog eens zo’n 100.000 arbeiders die aan deze sector verbonden zijn heeft het koninkrijk een flinke kledingindustrie, de tweede van het land die de grootste werkgelegenheid biedt. Thailand is daarvoor wel afhankelijk van de import van katoen, stoffen en garen uit andere landen, dat beïnvloedt de winst op kledingexport wel enigszins, wat zich uit in lage lonen.
Made in Thailand

Werkneemsters van een klein atelier voor designkleding in Thailand - Foto: ILO/ Thierry Falise via Flickr

Het koninkrijk Thailand ligt in Noordoost-Azië en grenst aan Myanmar, China, Maleisië en Laos. Thailand is een van de weinige landen in de regio die nooit door Westerse landen is gekoloniseerd. Net als Nederland is het land tegenwoordig een parlementaire monarchie met een minister-president en koning aan het hoofd. Maar in Thailand wordt de koning op mythische wijze vereerd. De wetten op majesteitsschennis zijn ontzettend streng en worden ook ingezet om maatschappelijke kritiek te smoren. Het land was eeuwenlang een absolute monarchie, tot begin 20ste eeuw een militaire staatsgreep plaatsvond. Deze onrustige periode duurt nog voort, de meest recente coup door het leger vond plaats in 2014. De meeste mensen in Thailand wonen in de grote steden in het zuiden van het land. In het bergachtige noorden wonen veel minder mensen. Bij gebrek aan binnenlandse koopkracht is het koninkrijk erg afhankelijk van kledingexport.

Feiten Thailand

Thailand ligt op zo’n 9000 kilometer afstand van Nederland
Oppervlakte
513.210 Km2 (13 keer zo groot als Nederland)
Bevolkingsaantal
(2014): 67 miljoen
Hoofdstad
Bangkok
Arbeidsplaatsen kledingindustrie
(2013): 850.000 werknemers in kledingindustrie; en zo’n 200,000 in de textielindustrie
Percentage kleding in totale export:
12.3%
Exportwaarde kleding
(2013): 5 miljard (US$6 miljard) per jaar
Percentage kledingproductie wereldmarkt
(2009): Thailand's kleding en textielexport vormt ongeveer 1% van de wereldmarkt.
Minimumloon
(2013): zo’n 8.60 per dag (300 Baht)
Leefbaar Loon:
268 euro per maand (10.000 Baht)

Kledingindustrie

Met zo’n 850.000 kledingarbeiders, 60.000 textielarbeiders en nog eens zo’n 100.000 arbeiders die aan deze sector verbonden zijn heeft Thailand een enorme kledingindustrie, de tweede industrie van het land die de grootste werkgelegenheid biedt. Thailand is daarvoor wel afhankelijk van de import van katoen, stoffen en garen uit andere landen, dat beïnvloedt de winst op kledingexport wel weer enigszins. Zelf produceert het land maar 2 procent, 10.000 ton van de katoen die het nodig heeft voor de kledingindustrie, namelijk 500.000 ton per jaar. Er zijn meer dan 2000 kledingproductiebedrijven, waarvan 82 geregistreerde kledingexportbedrijven, en rond de 2000 textielverwerkingsbedrijven.

Werkomstandigheden en lonen

Arbeidsmigranten uit Burma hebben nauwelijks ervaring met vakbonden. In Burma zijn deze sinds 1964 verboden en samenscholing van meer dan vijf mensen is wettelijk verboden. Dus deze arbeiders komen in Thailand aan met alleen de kennis dat welk protest dan ook leidt tot arrestatie en lange celstraffen”. – Arbeidsrechtenorganisatie MAP

Hoewel er een officiële wet- en regelgeving is rondom arbeid wordt dit in praktijk dikwijls aan de laars gelapt. Het hangt vaak af van het beleid per bedrijf of fabriek. Een normale werkdag duurt rond de acht tot tien uur, maar tijdens het hoogseizoen worden arbeiders vaak gedwongen extreem lang over te werken. Ondanks het Thaise minimumloon wordt er in praktijk veel minder uitbetaald. Vooral migrantarbeiders uit Myanmar (er zijn zo'n 2 miljoen Burmese arbeiders – van de in totaal 4 miljoen arbeidsmigranten) verdienen vaak maar vier euro per dag. Veel kledingarbeiders in Thailand zijn migranten uit omliggende landen, bijvoorbeeld Burma en Laos. Maar deze arbeiders hebben geen legale status en bescherming waardoor als tweederangsburgers worden gediscrimineerd en uitgebuit.

Discriminatie en kinderarbeid

Vrouwen krijgen structureel minder betaald dan mannen en worden ook vaak gediscrimineerd of mishandeld op de werkvloer. Veel vrouwen zijn vaak bang op de werkvloer, vooral wanneer zij tot laat moeten overwerken. Officieel hoort een vrouw 12 tot 13 weken zwangerschapsverlof te krijgen, maar in praktijk wordt dit vaak niet nagekomen. Er zijn geen kinderopvangfaciliteiten in de fabrieken. Verder worden vooral migrantarbeidsters vaak ontslagen wanneer ze zwanger zijn en als groep sowieso vaak achtergesteld en gediscrimineerd. Met zo’n 8 procent kent Thailand veel kinderarbeid, de leeftijd van de kinderen ligt gemiddeld tussen de 5-14 jaar.

Vakbonden

Slechts 5 procent van de arbeiders in Thailand is lid van een vakbond. Desalniettemin zijn er wel verscheidene vakbonden gekoppeld aan zowel particuliere, als overheidsbestuurde fabrieken. Vaak richten werknemers zelf vakbonden op. Een groot probleem is dat het dwarsbomen en onderdrukken van vakbonden veel voor komt. Er zijn maar weinig fabrieken die een collectieve arbeidsovereenkomst handhaven.

Voorzieningen

Er is in Thailand een sociaal zekerheidsfonds dat gefinancierd wordt door de overheid, werkgevers en de werknemer zelf. De verzekerde heeft dan recht op onder andere ziektekosten, zwangerschapsverlofregeling, pensioen, en arbeidsongeschiktheidsregelingen. Zo’n 75 procent van de Thai zijn hiervoor verzekerd maar lang niet iedereen, vooral de migrantarbeiders niet omdat zij vaak geen verblijfsvergunning hebben of de taal niet spreken.

Ongeveer de helft van de kledingarbeiders woont in speciale behuizing rondom de fabriek. Helaas vallen vooral migrantenarbeiders vaak ten prooi aan uitbuiting, de huur is belachelijk hoog en de woningen vaak onhygiënisch. Wanneer de fabriek voor huisvesting betaalt, wordt dit ook ingehouden op het loon.