Slag om de Klerewereld schept ontluisterend beeld Bengaalse kledingindustrie

gepubliceerd 09-01-2015 21:05, Laatste wijziging: 15-01-2015 10:33
Het nieuwe drieluik van Teun van de Keuken en Roland Duong laat nog eens zien dat kledingmerken meedogenloos op zoek zijn naar de laagste prijs. Productie van kleding wordt vaak uitbesteed naar onduidelijke werkplaatsen waar de controle minimaal is. Hierbij wordt de rekening neergelegd bij de kledingarbeiders. Zij stikken onder erbarmelijke omstandigheden voor 30 cent per uur onze kleding in elkaar. Constatering: ondanks een aantal goede initiatieven is onze kleding nog verre van schoon.
Slag om de Klerewereld schept ontluisterend beeld Bengaalse kledingindustrie

Teun van de Keuken in Bangladesh - foto: Michiel Cotterink

Meer transparantie van bedrijven nodig

In de uitzending geven fabriekseigenaren aan dat inkopers weigeren mee te betalen aan de nodige verbeteringen, zelfs terwijl dit een verplichting is in het Bangladesh Veiligheidsakkoord dat ze zelf hebben getekend. Daarom eist Schone Kleren Campagne meer financiële transparantie van het Veiligheidsakkoord op dit gebied. Zo kunnen journalisten, consumenten en campagneorganisaties zien of kledingbedrijven de verplichtingen van het Veiligheidsakkoord naleven. Niki Janssen, woordvoerder Schone Kleren Campagne: “Het Veiligheidsakkoord moet via gedetailleerde rapportage met concrete feiten komen over het aantal gevallen waarin wel en niet door merken is (mee)betaald aan de verbeteringen.

Uitbesteden van productie

Teun van de Keuken bezoekt een aantal fabrieken waar kleding wordt gemaakt van bedrijven die het Bangladesh Veiligheidsakkoord hebben ondertekend. Pull & Bear (van Zara/Inditex), en alle andere ondertekenaars van het Veiligheidsakkoord hebben expliciet de verplichting om al hun productielocaties aan het Veiligheidsakkoord door te geven en te laten controleren door ingenieurs. Ook in het geval van uitbesteding. SKC verwacht daarom van de bedrijven en het Veiligheidsakkoord dat zij hier subiet stappen op ondernemen zodat onveilige fabrieken worden gecontroleerd en aangepakt.

Vijfentwintig jaar achterstallig onderhoud

De Bengaalse kledingindustrie heeft vijfentwintig jaar achterstallig onderhoud. Tijdens inspecties van het Veiligheidsakkoord zijn ruim 80.000 gebreken gevonden. Deze potentieel levensgevaarlijke situaties zijn helaas niet in een jaar opgeknapt. Daarom tekenen merken ook voor een periode van vijf jaar. Niki Janssen: “Wij zijn ervan overtuigd dat het Veiligheidsakkoord een verschil kan maken. Kledingmerken zijn juridisch en financieel medeverantwoordelijkheid voor het oplossen van onveilige situaties en het doorvoeren van verbeteringen. Ook ons gaan de verbeteringen te langzaam, maar het is nog te vroeg om te zeggen dat het Veiligheidsakkoord een papieren realiteit is en daarom niet werkt.

Problemen kledingindustrie gaan verder dan onveiligheid

De problemen in de kledingindustrie in Bangladesh zijn veel groter dan het ontbreken van brandtrappen alleen. Dit zet de documentaire glashelder uiteen. Wibra en Zeeman worden er in de uitzending van beschuldigd zulke lage inkooprijzen te hanteren dat daarvoor nauwelijks te produceren valt, laat staan voor een leefbaar loon. Daarom roepen we de merken op om aan te tonen wat zij doen om een leefbaar loon mogelijk te maken. Schone Kleren Campagne zet zich samen met vakbonden ter plaatse keihard in om te zorgen voor vakbondsvrijheid, een gezonde werkomgeving en een leefbaar loon, en kinderarbeid een halt toe te roepen.

Over Schone Kleren Campagne

Schone Kleren Campagne zet zich al vijfentwintig jaar in voor goede arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie. SKC is actief in zeventien Europese landen en is onderdeel van een internationaal netwerk waarbinnen tweehonderdvijftig organisaties samenwerken: www.schonekleren.nl